...هنوز هم

سلام مرا هم برسان

سلام، تأخير، كنكور، كار، ساعت، تابستان، ببخشيد، شعر، دلتنگي، آينده، وبلاگ، گرما، هنوز هم ...

اگر به همين زودي ها

با تنفس يك پياله غزل صبحگاهي

به پرواز در آمدي

و تا قاف آسمان‌هاي هر كجا آباد

سرك كشيدي

سلام مرا به بلند ترين خوشه‌ي نور برسان

اگر از ما پرسيد...

هرگز نگو كه صبحها وقت سحر

جنازه‌ي آدم آهني ها را به خاك مي‌سپاريم

و تا غروب، در كنار بركه‌ا‌ي تاريك

عمر كوتاه چند نيلوفرِ از ياد رفته را

شمارش معكوس ميكنيم

اگر حالمان را جويا شد

هرگز نگو كه در سوگ ماهي‌هاي قرمزي كه تازه آواز خواندن آموخته بودند نشسته‌ايم

نگو كه دستهايمان هنوز مي‌لرزد و

چشمهايمان تير مي‌كشد

اگر سراغمان را گرفت كه چرا نيامده‌ايم

نگو كه بعد از پرنده، پرواز مرده است

نگو كه سالهاست باد موافق به گِل نشسته است

نگو حنجره‌ها كه هر روز با تنفس يك استكان غزلِ صبحگاهي سرمست مي‌شدند

اكنون در ميان حياط غبارآلود

خميازه مي‌كشند

بر ساحل بلندترين نگاه كه نشستي

تنها از فردا بگو

بگو كه ما در باران متولد شديم

و اين روزها هوا ابري است...

|+| نوشته شده توسط مهدی آزاده در سه شنبه نهم مرداد 1386 و ساعت 11:40 |