سلام مرا هم برسان

سلام، تأخير، كنكور، كار، ساعت، تابستان، ببخشيد، شعر، دلتنگي، آينده، وبلاگ، گرما، هنوز هم ...

اگر به همين زودي ها 

           با تنفس يك پياله غزل صبحگاهي 

                                     به پرواز در آمدي 

و تا قاف آسمان‌هاي هر كجا آباد 

                                           سرك كشيدي 

سلام مرا به بلند ترين خوشه‌ي نور برسان 

 

          اگر از ما پرسيد...

هرگز نگو كه صبحها وقت سحر 

           جنازه‌ي آدم آهني ها را به خاك مي‌سپاريم 

و تا غروب، در كنار بركه‌ا‌ي تاريك 

            عمر كوتاه چند نيلوفرِ از ياد رفته را 

                                      شمارش معكوس ميكنيم 

 

اگر حالمان را جويا شد

هرگز نگو كه در سوگ ماهي‌هاي قرمزي كه تازه آواز خواندن آموخته بودند نشسته‌ايم 

                                      نگو كه دستهايمان هنوز مي‌لرزد و

                                                                                        چشمهايمان تير مي‌كشد

 

اگر سراغمان را گرفت كه چرا نيامده‌ايم

             نگو كه بعد از پرنده، پرواز مرده است 

                                    نگو كه سالهاست باد موافق به گِل نشسته است 

نگو حنجره‌ها كه هر روز با تنفس يك استكان غزلِ صبحگاهي سرمست مي‌شدند 

                           اكنون در ميان حياط غبارآلود

                                                       خميازه مي‌كشند 

 

بر ساحل بلندترين نگاه كه نشستي

                    تنها از فردا بگو 

                                 بگو كه ما در باران متولد شديم 

                                                         و اين روزها هوا ابري است...

|+| نوشته شده توسط مهدی آزاده در سه شنبه نهم مرداد 1386 و ساعت 11:40 | 

امسال هم بهار...

 

چند روزي از وزيدن بادهاي بهاري مي گذرد و حالا ديگر يقين دارم. مي‌دانم كه اين هم آن بهاري نبود كه چشم انتظارش بوديم. نه نبود ...

 

 

 

امسال هم بهار

          با آن قدوم سبز و دل‌انگيزش

                               شرمنده‌ي نگاه گلستان بود

هر جا كه مي‌رسيد

           گويي كه دير بود

                     تا مغزِ استخوانِ دلِ باغ

                               در تنگناي سوز زمستان بود

امسال هم بهار

           همچون نمك به زخم گياهان

                                   از ابر مي‌چكيد

 

انگار در نگاه زمين، خنده بي‌صداست

                                    امسال هم بهار

                                             يادآور نبودن تو در ميان ماست

|+| نوشته شده توسط مهدی آزاده در یکشنبه دوازدهم فروردین 1386 و ساعت 3:45 | 

هنوز هم...

 

زمین به ضجه آمد و فلک نظاره می کند

                  زمان به لحظه آمد و نفس شماره می کند

                                          ولی تو ای نگار من

                                                            هنوز هم نیامدی

|+| نوشته شده توسط مهدی آزاده در شنبه نهم دی 1385 و ساعت 10:36 | 

قطار

     

    هان اي قطار زندگي من

                             كاندر مسير تلخ زمانه

                                                  بي تاب ميروي

                                                                    گر مقصدت ديار حبيب است

                                                                                                      بيشتر بتاز...

|+| نوشته شده توسط مهدی آزاده در جمعه هشتم دی 1385 و ساعت 15:17 |