بسه، بلند شو دروغگو!

سلام، ایندفعه یه خرده متفاوت به روز میشم

۱- بعضی از دوستانم بهم میگن چرا اینقدر محیط وبلاگت بسته است. خب من هم میگم حالا اونایی که محیط وبلاگشون بازه، چه گلی به سر ما زدند که به من ایراد میگیرن؟! تازه اصلن کی گفته محیط وبلاگ من بسته است؟ هان؟! تازه از همه اینا گذشته، به همین زودی قضاوت میکنین؟ هنوز یکسال هم ندارم ها ...

۲- میخوام با اجازه دوستان اسم وبلاگم رو عوض کنم، همین صاعقه رو میگم، آخه راستش رو بخوایید، از اولش هم از این اسم خیلی خوشم نمیومد، اصلن تقصیرش رو بندازین گردن حافظ و فال و ...

حالا غرض از نوشتن این مطلب این بود که از شما دوستان بهتر از آب روانم کمک بگیرم و اسم جدید رو انتخاب کنم، منتظر پیشنهاداتتون هستم.

۳- خیلی دوست داشتم این آخر فروردینی با یه غزل به روز کنم، اما چه کنیم دیگه، نشد. یعنی غزلی که شروع شد، هرگز تموم نشد. اما خب اشکالی نداره، نه؟؟

۴- اینهم یه رباعي که حتمن در موردش افاضات بفرمایید.

هر روز به سجده ای نشستیم، دو صد

پیش هـمــه کـس رکــوع رفـتیــم به قد

ده  بـار  چگـونــه  میتـوان  گفـت  دروغ

ایـن آیـــه ی سـخـتِ قل هو الله احد؟؟

|+| نوشته شده توسط مهدی آزاده در جمعه سی و یکم فروردین 1386 و ساعت 16:19 | 

امسال هم بهار...

 

چند روزي از وزيدن بادهاي بهاري مي گذرد و حالا ديگر يقين دارم. مي‌دانم كه اين هم آن بهاري نبود كه چشم انتظارش بوديم. نه نبود ...

 

 

 

امسال هم بهار

          با آن قدوم سبز و دل‌انگيزش

                               شرمنده‌ي نگاه گلستان بود

هر جا كه مي‌رسيد

           گويي كه دير بود

                     تا مغزِ استخوانِ دلِ باغ

                               در تنگناي سوز زمستان بود

امسال هم بهار

           همچون نمك به زخم گياهان

                                   از ابر مي‌چكيد

 

انگار در نگاه زمين، خنده بي‌صداست

                                    امسال هم بهار

                                             يادآور نبودن تو در ميان ماست

|+| نوشته شده توسط مهدی آزاده در یکشنبه دوازدهم فروردین 1386 و ساعت 3:45 |