| خانه | آرشیو | پست الکترونیک |
|
... شكست
شكست... اما هنوز به عيادتم نيامدي شكستيم... پس كي ميآيي؟
با پنجـره عهـد بسته بودم ، كه شكست از شيشهي عمر خسته بودم كه شكست نــاگــاه صـدايي و نـگــاهــم كــردي يك بغض رسوب كرده بودم كه شكست
|+| نوشته شده توسط مهدی آزاده در سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385 و ساعت 1:0 |
|
درباره وبلاگ
اگر نوشتههايم
دردي از من دوا نميكردند هرگز نمينوشتم نويسنده
مهدی آزادهمهدي آزاده نوشته های پیشین
مرداد 1387تیر 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 مرداد 1386 خرداد 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آرشيو موضوعی
شعر نوشعر كلاسيك پيوندها
مهدي آزاده / كله پوكمحمد حسن آزاده / پدرم سيد مهدي موسوي نغمه مستشار نظامی سعيد بيابانكي جواد زهتاب جلیل صفربیگی نقطه سر خط مهدي تقينژاد آزاده بشارتي عليرضا قزوه محمد آزاده / برادرم علی عابدینی مریم توفیقی |
| Powered By BLOGFA - Designing & Supporting Tools By WebGozar |